Szybkość połączona z siłą i umiejętnością gry głową – takiego napastnika jak Didier Stamford Bridge nie oglądało już dawno. Najlepszy sezon w wykonaniu napastnika w naszych barwach to z całą pewnością kampania 2006/07, choć i rok temu oglądaliśmy równie wspaniałe występy.
Pomimo tego, że 15 bramek zdobytych w sezonie 2007/08 prezentuje się blado przy 33 trafieniach z sezonu wstecz, należy mieć na uwadze to, iż zeszły rok przyniósł ze sobą kontuzję kolana i Puchar Narodów Afryki.
Najważniejszą cechą Didiera jest jednak nie ilość, a czas, w którym strzela gole – a trafia przeciwko największym. Gol zdobyty w zeszłorocznym finale Pucharu Ligi był dla niego czwartym biorąc pod uwagę wszystkie finały. W roku 2007 stał się z kolei pierwszym graczem z Afryki, który wpisał się na listę strzelców w finale FA Cup.
Niestety jego udział w moskiewskim finale Ligi Mistrzów nie zostanie zapamiętany z powodu świetnej gry i trafienia w słupek, lecz z powodu otrzymania czerwonej kartki. Zawodnik ten jednak niemalże w pojedynkę zdemolował Liverpool w półfinale tych rozgrywek, a w poprzednich latach wielokrotnie pokonywał bramkarza Barcelony czy to u nas, czy na Camp Nou.
Didier został sprowadzony do naszego klubu w 2004 roku z Marsylii, gdzie wybrano go Graczem Roku. Francuski klub miał otrzymać za niego około £24 mln.
Człowiek, który wprowadził reprezentację Wybrzeża Kości Słoniowej do jej pierwszych Mistrzostw Świata (2006 rok) przeniósł się w bardzo młodym wieku z Czarnego Lądu do Francji. Co ciekawe swą piłkarską karierę zaczynał jako prawy obrońca.
Na początku Drogba tułał się po mniejszych klubach, a kiedy na testy poprosiło go PSG odrzucił ofertę chcąc szlifować swe umiejętności przed transferem do wielkiego klubu.
Udało mu się to w drugoligowym Le Mans, a później w Guingamp (wówczas Ligue 1). W tym ostatnim zespole grałby już o wiele wcześniej, jednak włodarze drużyny wycofali się niegdyś z transferu z powodu kontuzji Didiera.
Drogba przykuł uwagę José Mourinho po raz pierwszy w sezonie 2002/03, jednak po zdobyciu 17 goli w lidze i otrzymaniu powołania do kadry stał się zbyt drogi jak na ‘kieszeń’ FC Porto.
Odpowiednimi funduszami dysponował natomiast Olympique Marsylia – klub ten z pewnością nie żałował później swego posunięcia. Po pierwszym, spokojnym sezonie w wykonaniu Didiera, druga kampania przyniosła ze sobą 18 bramek w 35 ligowych spotkaniach oraz 6 trafień w Pucharze UEFA, gdzie Marsylia dotarła aż do finału. Warto wspomnieć, że na tych sześć goli składają się między innymi po dwa trafienia notowane przeciwko Liverpoolowi oraz Newcastle.
Oprócz tego, że otrzymał tytuł Gracza Roku we Francji, FIFA nominowała go do nagrody Gracza Roku na świecie. Po przybyciu do Chelsea Mourinho ustanowił Drogbę celem numer 1 – tym razem cena nie stanowiła przeszkody.
Po początku kampanii zakłóconym kontuzją Didier wpisał się na listę strzelców w finale Carling Cup z 2005 roku. W sezonie tym zdobył w sumie 16 bramek (10 w lidze).
W sezonie 2005/06 jego dorobek ponownie wyniósł 16 goli z tą tylko różnicą, że tym razem na krajowych boiskach trafił 12 razy. Zanim jednak ponownie mógł unieść puchar przyznawany co roku mistrzowi kraju było kilka nieprzyjemnych sytuacji.
Po dwóch incydentach z zagraniem ręką przez Drogbę i oskarżeniach o ‘nurkowanie’ zawodnik odpowiedział z charakterem podczas starcia z WHU na Stamford Bridge, które miało miejsce w marcu 2006 roku. To właśnie po świetnej grze Tito i meczu wygranym przez nas 4:1 Mourinho powiedział: ”Didier powinien udać się do domu, włączyć telewizję, posłuchać radia, a następnego dnia kupić każdą wydawaną gazetę i sprawdzić, czy ci, którzy niedawno chcieli go zabić mają na tyle odwagi, aby oddać mu to, co jest mu należne.”.
Drogba poprowadził WKS do wspomnianych już MŚ i trafił do siatki w meczu z Argentyną. Po powrocie do Chelsea poproszono go o stworzenie duetu z nowoprzybyłym Andriy’em Shevchenką.
20 bramek zdobytych przez niego w tej kampanii pozwoliło mu na zdobycie Złotego Buta Premiership, a 60 spotkań, w których wystąpił, to drugi wynik w klubie.
Gracz Roku Afryki stał się w tym sezonie również najskuteczniejszym zagranicznym zawodnikiem w historii naszego klubu.
Piłkarz podpisał niebawem nowy kontrakt, który związał go z naszym zespołem do 2010 roku, jednak po odejściu z klubu Mourinho ten emocjonalnie reagujący napastnik wielokrotnie mówił o pójściu w ślady swego mentora, czyli opuszczeniu Londynu.
Zeszły sezon nie był już tak udany, o czym pisaliśmy wyżej. Gracz na dobre powrócił do gry dopiero po zakończeniu PNA, gdzie Wybrzeże Kości Słoniowej doszło do półfinału.
Mając swój dzień nadal jest nie do zatrzymania, o czym przekonało się już w obecnym sezonie wiele drużyn. Drogba zaczyna powoli dobrze dogadywać się z Nicolasem Anelką i jeśli tego pierwszego nie będą nękały kontuzje to można spodziewać się wybuchowej mieszanki.
